|
|
 |




 |
W prezbiterium znajduje się jeden z najwspanialszych zabytków świątyni – ołtarz
główny. Jako czas jego powstania określa się początek XVIII wieku. Ołtarz
ten jest trójkondygnacyjny z wysuniętą przed lico wolno stojącą mensą podpartą
cokołem w formie sarkofagu bez ozdób. Cokół ołtarza jest wysoki z
dwiema półkoliście zamkniętymi bramkami po bokach. Prześwity otworów wejściowych
ujęte są pilastrami z ozdobną głowicą, nad nią znajduje się odcinek belkowania
oraz kompozycja z akantu i muszli. W środkowej partii ołtarza
znajdują się dwie pary piedestałów dekorowanych prostokątnymi płycinami ze
stylizowanym ornamentem roślinnym. Retabulum ujęte jest dwiema kolumnami wolno
stojącymi na plintach i bazach. Kolumny występują na tle pilastrów, a na nich
festony zakończone muszlą. Do zewnętrznych pilastrów przylegają ażurowe uszalki
z kratką i motywem akantu. Na zewnętrznych i wewnętrzynch pilastrach znajduja
się rzeźby
Ewangelistów. Posrodku retabulum w wałkowejprofilowanej ramie znajduje się
obraz Matki
Boskiej z Dzieciątkiem. Na kapitelach kolumn i pilastrów wystepują
odcinkibelkowania. Nad kolumnami niewielkie prostokatne podesty z
uskrzydlonymi główkami aniołków w płycinie. Na nich stoja aniołowie. Figóry sa
ustawionie symetrycznie, zwrócone lekko ku środkowej części zwieńcza, ubrane są
w długie suknie przewiązane w pasie i płaszcz przerzucony przez ramie.
Twarze aniołów młode, okolone ciemnymi falującymi włosami, sięgającymi do
ramion. Zwieńczenie ołtarza ma formę naczółka z figurą św.
Elżbiety (patronki kościoła) w centrum. Święta w koronie na głowie stoi na
wsporniku, któryzdobi kartusz z sercem gorejącym, Nad gzymsem naszczółka ażurowe
zwieńce zkrzyżykiem. Ołtarz obecnie jest odnowiony, utrzymany w
tonacji złota i bieli. Wszystkie figurki są złocone, retabulum natomiast białe.
Ołtarz jest malowany farbami olejnymi i żywicznymi, całość zakonserwowana
jest antoksem.
|
 |
 |
 |
 |
|
|
 |